Zaterdag 1 augustus - Rothenburg & Schwangau
We zijn op vrijdagavond vertrokken, 500 kilometer gereden ongeveer en toen overnacht bij Wurzburg. We waren er rond 22:15, redelijk klotehotel, herrie buiten, maar doodmoe, dus toch tot 08:00 geslapen.... En toen naar Rothenburg ob der Tauber gereden. Ze noemen het het kerstdorp, omdat hier Kathe Wohlfahrt vandaan komt.
Ze hebben een gigantische winkel vol met kerstspullen en daarbij een kerstmuseum, met kertsbomen enzo uit 17-nogwat...
En de lokale specialiteit: Schneeballen:
Wel te eten, maar redelijk droog:
Buiten de kerstwinkels is er verder niet veel te beleven.
Dus tegen de middag zijn we doorgereden naar Schwangau. We overnachten hier omdat we morgenochtend naar kasteel Neuschwanstein willen. Vanaf het balkon kunnen we het in de verte zien liggen:
's middags zijn we het dorp ingegaan om alvast te reserveren voor morgen. Je hebt hier ook nog kasteel Hohenschwangau, maar daar gaan we niet heen...
Tegen het eind van de middag zijn we naar de landingsweide onderaan de Tegelberg gegaan. Ze springen hier met hanggliders en parasailers vanaf:
En dan kan je ze onderaan voorbij zien suizen:
's avonds naar Fussen gegaan voor het avondeten: lauwe spaghetti en pizza met vliegen... Niet echt een succes, dus maar snel terug naar het hotel voor bier op het balkon...
Ze hebben een gigantische winkel vol met kerstspullen en daarbij een kerstmuseum, met kertsbomen enzo uit 17-nogwat...
En de lokale specialiteit: Schneeballen:
Wel te eten, maar redelijk droog:
Buiten de kerstwinkels is er verder niet veel te beleven.
Dus tegen de middag zijn we doorgereden naar Schwangau. We overnachten hier omdat we morgenochtend naar kasteel Neuschwanstein willen. Vanaf het balkon kunnen we het in de verte zien liggen:
's middags zijn we het dorp ingegaan om alvast te reserveren voor morgen. Je hebt hier ook nog kasteel Hohenschwangau, maar daar gaan we niet heen...
Tegen het eind van de middag zijn we naar de landingsweide onderaan de Tegelberg gegaan. Ze springen hier met hanggliders en parasailers vanaf:
En dan kan je ze onderaan voorbij zien suizen:
's avonds naar Fussen gegaan voor het avondeten: lauwe spaghetti en pizza met vliegen... Niet echt een succes, dus maar snel terug naar het hotel voor bier op het balkon...
Zondag 2 augustus - Neuschwanstein
Vanochtend zijn we naar Neu Schwanstein gegaan. Het is gebouwd in opdracht van Koning Ludwig II van beieren (de neef van Sisi) en heeft model gestaan voor het kasteel van doornroosje in Disneyland. Je kunt met de bus omhoog, waarna je vanaf de Marienbrucke uitzicht op het kasteel hebt.
Helaas waren ze bezig de boel te restaureren, dus het stond in de steigers. Vanuit Neuschwanstein zie je het andere kasteel van Fussen: Hohenschwangau, met de Alpsee:
Vanaf de Marienbrucke zijn we naar het slot gelopen. We kwamen middenin een groep Japanners terecht die bij het zien van Neuschwanstein met zijn allen "oooooooooh" begonnen te roepen :D
Op de binnenplaats moesten we een uur wachten voordat we naar binnen mochten.
We hadden kaarten gereserveerd, maar vooraf geen idee hoe lang het zou duren om boven te komen. In het slot mocht je geen foto's maken, dus maar eentje van internet gejat: de kamer van Ludwig. Het houtsnijwerk hebben ze 4 jaar aan gewerkt:
Je kon vanaf hier ook mooi de Marienbrucke zien:
En uit het kasteel zag je Schwangau liggen...
Tegen de middag zijn we richting Salzburg gereden. Onderweg aardig wat file en een bijna-aanrijding met een Engelse bus, maar we zijn er uiteindelijk gekomen :D
Helaas waren ze bezig de boel te restaureren, dus het stond in de steigers. Vanuit Neuschwanstein zie je het andere kasteel van Fussen: Hohenschwangau, met de Alpsee:
Vanaf de Marienbrucke zijn we naar het slot gelopen. We kwamen middenin een groep Japanners terecht die bij het zien van Neuschwanstein met zijn allen "oooooooooh" begonnen te roepen :D
Op de binnenplaats moesten we een uur wachten voordat we naar binnen mochten.
We hadden kaarten gereserveerd, maar vooraf geen idee hoe lang het zou duren om boven te komen. In het slot mocht je geen foto's maken, dus maar eentje van internet gejat: de kamer van Ludwig. Het houtsnijwerk hebben ze 4 jaar aan gewerkt:
Je kon vanaf hier ook mooi de Marienbrucke zien:
En uit het kasteel zag je Schwangau liggen...
Tegen de middag zijn we richting Salzburg gereden. Onderweg aardig wat file en een bijna-aanrijding met een Engelse bus, maar we zijn er uiteindelijk gekomen :D
Maandag 3 augustus - Hellbrunn & Golling
Het zou vanmiddag gaan regenen, dus vandaag dingen binnen gedaan. 's ochtends zijn we naar Schloss Hellbrunn gereden; een villa uit 1619 waar de aartsbisschop van Salzburg woonde.
Hellbrunn is vooral bekend om de fonteinen, die zijn verzonnen door Markus Sittikus. Zo is er een tafel waar water uit de stoelen komt:
Een orgel uit 1750 dat wordt aangedraven door water, met houten figuren die bewegen:
En een kroon in een grot. De kroon gaat op en neer op de kracht van het water.
Bij elke fontein was een plek die niet nat werd, zodat de aartsbisschop zelf droog bleef.
Na de rondleiding van een uur hadden we het verder wel gezien...
En zijn we naar Golling gereden. In Golling staat de Wallfahrtskirche St. Nikolaus, bovenop een rots:
In de omgeving zitten een aantal houtzagerijen en schijnbaar hebben ze er lol in:
Een paar honderd meter verderop vind je de Gollinger Wasserfall. De waterval is 76 meter hoog, het laatste stuk is 25 meter:
Vanaf de waterval zijn we naar het vlakbijgelegen Bluntautal gereden. Je kunt hier een stuk door het bos wandelen naar een paar bergmeertjes:
Echt belachelijk rustig was het, we stonden er als enige geparkeerd... Je hoorde er verder niks, op een overijverige bosbouwer na dan, die bomen aan het omzagen was.
's middags begong het inderdaad te regenen, dus toen zijn we naar een winkelcentrum gegaan...
Hellbrunn is vooral bekend om de fonteinen, die zijn verzonnen door Markus Sittikus. Zo is er een tafel waar water uit de stoelen komt:
Een orgel uit 1750 dat wordt aangedraven door water, met houten figuren die bewegen:
En een kroon in een grot. De kroon gaat op en neer op de kracht van het water.
Bij elke fontein was een plek die niet nat werd, zodat de aartsbisschop zelf droog bleef.
Na de rondleiding van een uur hadden we het verder wel gezien...
En zijn we naar Golling gereden. In Golling staat de Wallfahrtskirche St. Nikolaus, bovenop een rots:
In de omgeving zitten een aantal houtzagerijen en schijnbaar hebben ze er lol in:
Een paar honderd meter verderop vind je de Gollinger Wasserfall. De waterval is 76 meter hoog, het laatste stuk is 25 meter:
Vanaf de waterval zijn we naar het vlakbijgelegen Bluntautal gereden. Je kunt hier een stuk door het bos wandelen naar een paar bergmeertjes:
Echt belachelijk rustig was het, we stonden er als enige geparkeerd... Je hoorde er verder niks, op een overijverige bosbouwer na dan, die bomen aan het omzagen was.
's middags begong het inderdaad te regenen, dus toen zijn we naar een winkelcentrum gegaan...
Dinsdag 4 augustus - Eisriesenwelt
Vandaag zou het echt de hele dag regenen.
Het heeft in 44 jaar niet zoveel meer geregend als vandaag!
Een grote grijze natte bende, dus zijn we maar naar Eisriesenwelt in Werfen gegaan.
Het is de grootste ijgrot ter wereld. De grot zelf is 42 kilometer lang, maar alleen de eerste kilometer is bedekt met ijs. Wij dachten er met de auto heen te kunnen rijden, maar helaas: eerst 500 meter door de regen sjouwen, bergop, naar het kabelbaanstation:
Er komen per dag zo'n 2500 bezoekers met de kabelbaan omhoog. Er kunnen er 15 per keer in, gelukkig was het toen wij er waren niet druk en konden we vrijwel meteen naar boven.
Eenmaal boven moest je nog een keer 500 meter sjouwen, totdat je bij de ingang van de grot kwam:
De route door de grot is ongeveer 2 kilometer en duurt 75 minuten. Onderweg stoppen ze bij verschillende ijsformaties, die ze met magnesium verlichten:
Dit noemen ze de olifant en met een beetje fantasie....
Na de tour weer naar beneden, nog steeds in de regen. Niet normaal: letterlijk de hele dag, non-stop, regen.
Vanaf de berg had je mooi uitzicht op Burg Hohenwerfen, uit 1075:
Morgen voorspellen ze eindelijk lekker weer, dus dan kunnen we naar Salzburg :D
Het heeft in 44 jaar niet zoveel meer geregend als vandaag!
Een grote grijze natte bende, dus zijn we maar naar Eisriesenwelt in Werfen gegaan.
Het is de grootste ijgrot ter wereld. De grot zelf is 42 kilometer lang, maar alleen de eerste kilometer is bedekt met ijs. Wij dachten er met de auto heen te kunnen rijden, maar helaas: eerst 500 meter door de regen sjouwen, bergop, naar het kabelbaanstation:
Er komen per dag zo'n 2500 bezoekers met de kabelbaan omhoog. Er kunnen er 15 per keer in, gelukkig was het toen wij er waren niet druk en konden we vrijwel meteen naar boven.
Eenmaal boven moest je nog een keer 500 meter sjouwen, totdat je bij de ingang van de grot kwam:
De route door de grot is ongeveer 2 kilometer en duurt 75 minuten. Onderweg stoppen ze bij verschillende ijsformaties, die ze met magnesium verlichten:
Dit noemen ze de olifant en met een beetje fantasie....
Na de tour weer naar beneden, nog steeds in de regen. Niet normaal: letterlijk de hele dag, non-stop, regen.
Vanaf de berg had je mooi uitzicht op Burg Hohenwerfen, uit 1075:
Morgen voorspellen ze eindelijk lekker weer, dus dan kunnen we naar Salzburg :D
Woensdag 5 augustus - Salzburg & Berchtegaden
Vandaag mooi weer, dus zijn we naar Salzburg gegaan. Van zo'n beetje elke plek in Salzburg kan je de Hohensalzburg burcht uit 1077 bovenaan de stad zien:
Salzburg staat vooral bekend als de geboortestad van Mozart. Zijn geboortehuis is tegenwoordig een museum en daar zijn we dus maar heen gegaan. Bij het gebouw ernaast waren eerst nog een paar Polen aan het klussen die hun vuilniswagen voor het Mozarthaus hadden geparkeerd, maar na een tijdje waren ze opgezout:
In het huis stonden instrumenten, kleren, en stukken haar van Mozart:
Het huis ligt aan de Getreidegasse, een van de twee winkelstraten in de stad:
Salzburg heeft 150.000 inwoners, maar stelt qua centrum weinig voor, al dacht een Bollywood filmcrew daar schijnbaar anders over: midden op straat stond een of andere vage dude met een plantenspuit het haar van een andere kerel te spuiten en in model te brengen. echt zo'n WTF-moment, totdat Val zei dat ze aan het filmen waren:
Een stukje verderop ligt de Pferndeschwemme:
En weer iets verderop de Kollegienkirche, uit 1694:
Na een uurtje of twee hadden we de binnenstad wel gezien. Omdat het weer nog steeds goed was besloten we naar Berchtesgaden te gaan. Hier staat Hitler's Eagle's Nest, of, zoals ze het beschaafd noemen: het Kehlsteinhaus. Je moet eerst met een bus, 800 meter omhoog, en daarna met Hitler's lift. Je mag geen foto's maken, maar aangezien die Nazi's al 60 jaar niks meer in te brengen hebben:
Het huis was een kado voor Hitler's 50e verjaardag. En hij was er zo blij mee dat hij er welgeteld 10x is geweest. Gelukkig kostte alleen de weg erheen slechts (omgerekend naar deze tijd) 150 miljoen euro, dus waar hebben we het over : (
Panoramafoto (klikbaar):
Bovenop stond ook nog een kruis met een Edelweiss erop, ter nagedachtenis van iets of iemand:
Verder was het eromheen een mistige rotsbende.
Het huis zelf doet nu dienst als restaurant:
Met een openhaard van Mussolini, want zonder Italiaans marmeren haard is het natuurlijk nooit echt gezellig:
Na een uurtje in het Nazi-mekka hadden we het wel gezien. 't is ook wel vreemd om van die mannetjes te zien die de complete weg ernaartoe non-stop filmen: 20 minuten met de bus, camera aan, 150 meter donkere gang, camera aan... Ergens in Duitsland hebben ze nu vast een hoop plezier op een filmavondje voor skinheads.
Wij waren rond een uur of 5 weer terug in Salzburg. Onderweg nog een vrolijke kerk:
En het gasthuis:
Morgen gaan we via de Grossglockner naar Venetie toe...
Salzburg staat vooral bekend als de geboortestad van Mozart. Zijn geboortehuis is tegenwoordig een museum en daar zijn we dus maar heen gegaan. Bij het gebouw ernaast waren eerst nog een paar Polen aan het klussen die hun vuilniswagen voor het Mozarthaus hadden geparkeerd, maar na een tijdje waren ze opgezout:
In het huis stonden instrumenten, kleren, en stukken haar van Mozart:
Het huis ligt aan de Getreidegasse, een van de twee winkelstraten in de stad:
Salzburg heeft 150.000 inwoners, maar stelt qua centrum weinig voor, al dacht een Bollywood filmcrew daar schijnbaar anders over: midden op straat stond een of andere vage dude met een plantenspuit het haar van een andere kerel te spuiten en in model te brengen. echt zo'n WTF-moment, totdat Val zei dat ze aan het filmen waren:
Een stukje verderop ligt de Pferndeschwemme:
En weer iets verderop de Kollegienkirche, uit 1694:
Na een uurtje of twee hadden we de binnenstad wel gezien. Omdat het weer nog steeds goed was besloten we naar Berchtesgaden te gaan. Hier staat Hitler's Eagle's Nest, of, zoals ze het beschaafd noemen: het Kehlsteinhaus. Je moet eerst met een bus, 800 meter omhoog, en daarna met Hitler's lift. Je mag geen foto's maken, maar aangezien die Nazi's al 60 jaar niks meer in te brengen hebben:
Het huis was een kado voor Hitler's 50e verjaardag. En hij was er zo blij mee dat hij er welgeteld 10x is geweest. Gelukkig kostte alleen de weg erheen slechts (omgerekend naar deze tijd) 150 miljoen euro, dus waar hebben we het over : (
Panoramafoto (klikbaar):
Bovenop stond ook nog een kruis met een Edelweiss erop, ter nagedachtenis van iets of iemand:
Verder was het eromheen een mistige rotsbende.
Het huis zelf doet nu dienst als restaurant:
Met een openhaard van Mussolini, want zonder Italiaans marmeren haard is het natuurlijk nooit echt gezellig:
Na een uurtje in het Nazi-mekka hadden we het wel gezien. 't is ook wel vreemd om van die mannetjes te zien die de complete weg ernaartoe non-stop filmen: 20 minuten met de bus, camera aan, 150 meter donkere gang, camera aan... Ergens in Duitsland hebben ze nu vast een hoop plezier op een filmavondje voor skinheads.
Wij waren rond een uur of 5 weer terug in Salzburg. Onderweg nog een vrolijke kerk:
En het gasthuis:
Morgen gaan we via de Grossglockner naar Venetie toe...
Donderdag 6 augustus - Grossglockner
Vandaag om 08:00 vertrokken om 420 kilometer over de Grossglockner Hochalpstrasse naar Venetie te rijden.
De eerste straat is in 1922 aangelegd. Toen was het nog een grindpad van 3 meter breed en kwamen er 17000 auto's overheen. Tegenwoordig komen er jaarlijks 3,5 miljoen langs.
De weg hangt van mooie uitzichten aan elkaar. Zo mooi dat sommigen niet meer op de weg letten: toen wij er waren viel er bijna een fietser de afgrond in doordat een automoblist niet oplette. HIj kon zich nog net aan de goede kant laten vallen...
De Edelweisspitze op 2571 meter is het hoogste punt van de Glocknerstrasse:
Een paar kilometer verderop kom je tussen de eeuwige sneeuw terecht bij de Hochtor North Portal:
Bij de Kaiser-Franz-Josefs-Hohe is een toeristencentrum ingericht:
Je kunt hiet de Paterze Gletscher bekijken:
En, als je wilt kun je er met een liftje naartoe:
er lopen hier ook marmotten rond:
Na de Franz-Josefs-Hohe hadden we de route op de Grossglockner afgelegd en konden we door naar Italie. Dat betekende dus nog meer bergen, nog meer haarspeldbochten, tot een kilometer of 170 voor Venetie, toen was het doorjakkeren over de tolweg... Tegen 16:15 kwamen we op de camping aan...
waar de familie al klaarstond...
's avonds gebarbequed:
Morgen naar Venetie.
De eerste straat is in 1922 aangelegd. Toen was het nog een grindpad van 3 meter breed en kwamen er 17000 auto's overheen. Tegenwoordig komen er jaarlijks 3,5 miljoen langs.
De weg hangt van mooie uitzichten aan elkaar. Zo mooi dat sommigen niet meer op de weg letten: toen wij er waren viel er bijna een fietser de afgrond in doordat een automoblist niet oplette. HIj kon zich nog net aan de goede kant laten vallen...
De Edelweisspitze op 2571 meter is het hoogste punt van de Glocknerstrasse:
Een paar kilometer verderop kom je tussen de eeuwige sneeuw terecht bij de Hochtor North Portal:
Bij de Kaiser-Franz-Josefs-Hohe is een toeristencentrum ingericht:
Je kunt hiet de Paterze Gletscher bekijken:
En, als je wilt kun je er met een liftje naartoe:
er lopen hier ook marmotten rond:
Na de Franz-Josefs-Hohe hadden we de route op de Grossglockner afgelegd en konden we door naar Italie. Dat betekende dus nog meer bergen, nog meer haarspeldbochten, tot een kilometer of 170 voor Venetie, toen was het doorjakkeren over de tolweg... Tegen 16:15 kwamen we op de camping aan...
waar de familie al klaarstond...
's avonds gebarbequed:
Morgen naar Venetie.
Vrijdag 7 augustus - Venetie
Vanochtend op tijd wakker. De caravan is aardig ruim en er zit airco in, dat scheelt in deze hitte.
Vanaf de camping kan je met de bus naar Venetie, vanaf waar je met bootlijn no. 1 het Grand Canal af kunt varen. Het kanaal is 3,8 kilometer lang, 30-90 meter breed en 5 meter diep.
Je bent zo'n 40 minuten aan het varen, met links en rechts mooie gebouwen...
... en natuurlijk de onvermijdelijke gondels, a 80 euro voor 2 kilometer. Ze komen vooruit met een enkele roeispaan, dus niet zoals in Giethoorn door te punteren. Gondola's worden handgemaakt en bestaan uit 280 onderdelen.
Een van de bekendste gebouwen langs het kanaal is het Ca' d'Oro. Het is gebouwd tussen 1428 en 1430:
En iets verderop natuurlijk de Rialto Brug uit 1588, met winkeltjes aan beide kanten:
En een palazzo met tentoonstelling:
Bijna aan het einde, bij de Santa Maria della Salute basiliek:
Zodra je van de boot stapt sta je tussen de kraampjes met Ventiaanse maskers:
En kom je bij het Palazzo Ducale di Venezia, naast het San Marco plein. Dit palazzo is gebouwd tussen 1309 en 1424.
Rond 20:30 zijn we op de boot terug gestapt...
Tegen 21:45 kwamen we weer op de camping aan. Morgen gaan we naar de eilanden: Murano en Burano.
Vanaf de camping kan je met de bus naar Venetie, vanaf waar je met bootlijn no. 1 het Grand Canal af kunt varen. Het kanaal is 3,8 kilometer lang, 30-90 meter breed en 5 meter diep.
Je bent zo'n 40 minuten aan het varen, met links en rechts mooie gebouwen...
... en natuurlijk de onvermijdelijke gondels, a 80 euro voor 2 kilometer. Ze komen vooruit met een enkele roeispaan, dus niet zoals in Giethoorn door te punteren. Gondola's worden handgemaakt en bestaan uit 280 onderdelen.
Een van de bekendste gebouwen langs het kanaal is het Ca' d'Oro. Het is gebouwd tussen 1428 en 1430:
En iets verderop natuurlijk de Rialto Brug uit 1588, met winkeltjes aan beide kanten:
En een palazzo met tentoonstelling:
Bijna aan het einde, bij de Santa Maria della Salute basiliek:
Zodra je van de boot stapt sta je tussen de kraampjes met Ventiaanse maskers:
En kom je bij het Palazzo Ducale di Venezia, naast het San Marco plein. Dit palazzo is gebouwd tussen 1309 en 1424.
Rond 20:30 zijn we op de boot terug gestapt...
Tegen 21:45 kwamen we weer op de camping aan. Morgen gaan we naar de eilanden: Murano en Burano.
Zaterdag 8 augustus - Murano & Burano
Vandaag zou het gaan regenen, maar gelukkig de hele dag droog, op drie druppels na. Gelukkig maar, want we zouden naar de eilanden. Eerst zijn we naar Murano gegaan. Dit eiland staat bekend om de glasblaaskunst. Op weg erheen weer de nodige mooie huisjes en boten:
Op het eiland hing het van glaswinkels aan elkaar, bij sommige winkels met bordje dat het echt uit Italie kwam en geen Chinese import was:
Op Murano was verder niet echt veel te beleven, op een paar glashandels na. In 1921 moesten alle glasblazers van Ventie verhuizen naar Murano vanwege het brandgevaar voor de stad.
En de kunstwerken van glas die over het eiland verspreid stonden:
Vanaf Murano zijn we met de LN-vaporetti naar Burano gegaan...
Burano is bekend om zijn kantwerk en de kleurrijke huisjes:
Het eiland telt slechts 4000 inwoners.
De kleuren van de huisjes worden door de overheid bepaald: als je je huis wilt verven moet je een aanvraag indienen, waarna je te horen krijgt uit welke kleuren je mag kiezen...
Na Burano zijn we nog even naar Venetie gegaan, onderweg kwamen we langs het begraafplaats eiland, San Michele:
In Venetie nog een beetje rondgeslenterd door de wijk Cannaregio...
... en toen met de boot terug naar de camping
Voor een laatste avondmaal ;)
Op het eiland hing het van glaswinkels aan elkaar, bij sommige winkels met bordje dat het echt uit Italie kwam en geen Chinese import was:
Op Murano was verder niet echt veel te beleven, op een paar glashandels na. In 1921 moesten alle glasblazers van Ventie verhuizen naar Murano vanwege het brandgevaar voor de stad.
En de kunstwerken van glas die over het eiland verspreid stonden:
Vanaf Murano zijn we met de LN-vaporetti naar Burano gegaan...
Burano is bekend om zijn kantwerk en de kleurrijke huisjes:
Het eiland telt slechts 4000 inwoners.
De kleuren van de huisjes worden door de overheid bepaald: als je je huis wilt verven moet je een aanvraag indienen, waarna je te horen krijgt uit welke kleuren je mag kiezen...
Na Burano zijn we nog even naar Venetie gegaan, onderweg kwamen we langs het begraafplaats eiland, San Michele:
In Venetie nog een beetje rondgeslenterd door de wijk Cannaregio...
... en toen met de boot terug naar de camping
Voor een laatste avondmaal ;)
Zondag 9 augustus - Fiesole
Rond 09:00 naar Florence vertrokken. Het was zo'n 260 kilometer en rond een uur of 1 kwamen we op de camping aan.
We hebben een klein chaletje gehuurd. Snikheet want geen airco.
's middags de was van de afgelopen 10 dagen gedaan en toen in het zwembad gehangen.
De camping ligt in Fiesole, net buiten Florence bovenop een berg en vanaf het zwembad kun je Florence zien liggen:
Morgen gaan we in Florence kijken, schijnt een van de mooiste steden van Italie te zien.
We hebben een klein chaletje gehuurd. Snikheet want geen airco.
's middags de was van de afgelopen 10 dagen gedaan en toen in het zwembad gehangen.
De camping ligt in Fiesole, net buiten Florence bovenop een berg en vanaf het zwembad kun je Florence zien liggen:
Morgen gaan we in Florence kijken, schijnt een van de mooiste steden van Italie te zien.
Maandag 10 augustus - Florence
Vanochtend vroeg was het 21 graden, overdag bloedheet. We zijn met de bus naar Florence gegaan, dat duurde ongeveer een half uur. Goed geregeld dus, want die Italianen rijden als gekken. Florence hangt van oude gebouwen aan elkaar. We kwamen aan bij het plein van Annunziata, met aan drie zijden zuilengalerijen:
Een stukje verderop het bekendste gebouw van Florence: de dom, uit 1369. Deze kerk is na de St. Pieter in Rome en de St. Paul's in Londen de grootste ter wereld.
De koepel is 114 meter hoog en heeft een doorsnee van 45 meter.
Naast de dom staat de klokketoren van Giotto. Hij begon de bouw in 1334.
Aan de andere kant, voor de dom, staat het baptiserium, met drie gouden toegangsdeuren.
Het is een van de oudste gebouwen uit de stad en is gebouwd tussen 1059 en 1128:
Vanaf het domplein zijn we naar de Palazzo Vecchio en de naastgelegen Loggia dei Lanzi gelopen. Onderweg kwam er nog een optocht met kwaad kijkende mannen voorbij:
In de loggia staan beelden van verschillende renaissancekunstenaars. De meesten zijn nogal bloederig:
Vlakbij ligt de Santa Croce Basiliek, een van de mooiste gothische kerken van Italie:
De bouw is bewonnen in 1295 en werd ergens in de tweede helft van de 14e eeuw voltooid. Binnen waren ze bezig onderdelen te renoveren, maar het was nog steed erg mooi:
Rond de middag kwamen we bij de Ponte Vecchio; een van de beroemdste bruggen ter wereld, die al in de 10e eeuw bestond, maar bij een overstroming in 1333 werd hij verwoest. In de 14e eeuw is de brug opnieuw opgebouwd uit steen, en werd toen gereserveerd voor goudsmeden.
Er tegenover ligt de Ponte di Santa Trinita, uit 1569, die is gebouwd onder invloed van Michelangelo:
Op weg terug naar de bus zijn we nog langs het door Michelangelo gebouwde Palazzo dei Medici uit 1444 gelopen.
En bij de eerste kloosterkerk uit Florence, de Santa Maria Novella uit 1246. De voorgevel is in 1470 met marmer bedekt:
Morgen gaan we een beetje door de regio toeren:
Een stukje verderop het bekendste gebouw van Florence: de dom, uit 1369. Deze kerk is na de St. Pieter in Rome en de St. Paul's in Londen de grootste ter wereld.
De koepel is 114 meter hoog en heeft een doorsnee van 45 meter.
Naast de dom staat de klokketoren van Giotto. Hij begon de bouw in 1334.
Aan de andere kant, voor de dom, staat het baptiserium, met drie gouden toegangsdeuren.
Het is een van de oudste gebouwen uit de stad en is gebouwd tussen 1059 en 1128:
Vanaf het domplein zijn we naar de Palazzo Vecchio en de naastgelegen Loggia dei Lanzi gelopen. Onderweg kwam er nog een optocht met kwaad kijkende mannen voorbij:
In de loggia staan beelden van verschillende renaissancekunstenaars. De meesten zijn nogal bloederig:
Vlakbij ligt de Santa Croce Basiliek, een van de mooiste gothische kerken van Italie:
De bouw is bewonnen in 1295 en werd ergens in de tweede helft van de 14e eeuw voltooid. Binnen waren ze bezig onderdelen te renoveren, maar het was nog steed erg mooi:
Rond de middag kwamen we bij de Ponte Vecchio; een van de beroemdste bruggen ter wereld, die al in de 10e eeuw bestond, maar bij een overstroming in 1333 werd hij verwoest. In de 14e eeuw is de brug opnieuw opgebouwd uit steen, en werd toen gereserveerd voor goudsmeden.
Er tegenover ligt de Ponte di Santa Trinita, uit 1569, die is gebouwd onder invloed van Michelangelo:
Op weg terug naar de bus zijn we nog langs het door Michelangelo gebouwde Palazzo dei Medici uit 1444 gelopen.
En bij de eerste kloosterkerk uit Florence, de Santa Maria Novella uit 1246. De voorgevel is in 1470 met marmer bedekt:
Morgen gaan we een beetje door de regio toeren:
Dinsdag 11 augustus - Fiesole
Vandaag niet zoveel meer gedaan: vanochtend een stukje door de regio gereden.
Toscane is vooral bekend van de vele olijvenbomen.
Maar ook de druiven waar chiantiwijn van gemaakt wordt komen hier vandaan:
Sommige weggetje zijn zo smal dat je er maar net met de auto tussendoor kunt. Steeds hopen dat er geen tegenligger aankomt...
Na anderhalf uur cruisen door bergweggetjes en smalle straatjes houden we het voor gezien. Terug naar de camping om te zwemmen... Na het eten heeft het eindelijk een beetje geregend, hopelijk morgen minder warm, dan gaan we via Lucca en Pisa naar Milaan.
Toscane is vooral bekend van de vele olijvenbomen.
Maar ook de druiven waar chiantiwijn van gemaakt wordt komen hier vandaan:
Sommige weggetje zijn zo smal dat je er maar net met de auto tussendoor kunt. Steeds hopen dat er geen tegenligger aankomt...
Na anderhalf uur cruisen door bergweggetjes en smalle straatjes houden we het voor gezien. Terug naar de camping om te zwemmen... Na het eten heeft het eindelijk een beetje geregend, hopelijk morgen minder warm, dan gaan we via Lucca en Pisa naar Milaan.
Woensdag 12 augustus Lucca en Pisa
Vanochtend om 09:00 van de camping vertrokken richting Lucca, een stadje uit 180 v. Chr. Er was een route van een kilometer of 5 door de stad, langs de verschillende bezienswaardigheden. Zoals de San Michele in Foro:
En de San Frediano, waarvan het oudste deel in de 6e eeuw door bisschop Frediano schijnt te zijn gebouwd:
Na de route te hebben gelopen zijn we rond een uur of 12 naar Pisa gegaan. Ondertussen was het ruim 35 graden, bloedheet weer. Bij Pisa konden we gelukkig redelijk in de buurt parkeren. Vage negers die zakdoekjes en kettingen verkopen handelen ook in gebruikte parkeerkaartjes. 2 euro voor 2 uur, dus dat was mooi :D
Pisa is een van de drukstbezochte steden van Toscane. Er staan 3 gebouwen vlak bij elkaar: het baptisterium, de kathedaal en de toren, allen uit de 12e eeuw.
Met de bouw van de toren werd in 1173 begonnen. Toen de toren steeds verder wegzakte werd de bouw stilgelegd na de derde ring. Een eeuw later werd er pas weer verder gebouwd.
Tegen vier uur kwamen we in Milaan aan. We blijven hier 3 dagen. Zit in ieder geval een pizzeria dichtbij: mooi pizza's in dozen mee naar de hotelkamer.
En de San Frediano, waarvan het oudste deel in de 6e eeuw door bisschop Frediano schijnt te zijn gebouwd:
Na de route te hebben gelopen zijn we rond een uur of 12 naar Pisa gegaan. Ondertussen was het ruim 35 graden, bloedheet weer. Bij Pisa konden we gelukkig redelijk in de buurt parkeren. Vage negers die zakdoekjes en kettingen verkopen handelen ook in gebruikte parkeerkaartjes. 2 euro voor 2 uur, dus dat was mooi :D
Pisa is een van de drukstbezochte steden van Toscane. Er staan 3 gebouwen vlak bij elkaar: het baptisterium, de kathedaal en de toren, allen uit de 12e eeuw.
Met de bouw van de toren werd in 1173 begonnen. Toen de toren steeds verder wegzakte werd de bouw stilgelegd na de derde ring. Een eeuw later werd er pas weer verder gebouwd.
Tegen vier uur kwamen we in Milaan aan. We blijven hier 3 dagen. Zit in ieder geval een pizzeria dichtbij: mooi pizza's in dozen mee naar de hotelkamer.
Donderdag 13 augustus - Milaan
Vandaag Milaan verkend. 't is vooral 1 grote winkelstad.
Winkelcentrum Galleria Vittorio Emanuele II, uit 1865...
... staat vlak naast de dom. Het heeft 5 eeuwen geduurd om deze kathedraal te bouwen. De bouw begon in de 5e eeuw, maar na een brand in 1075 is het herbouwd.
Binnen, gigantische glas in lood ramen:
Na de dom nog een beetje door de stad geslenterd en een lot voor de Superenalotto gekocht. De jackpot staat op 138.900.921,15 euro, de hoogste jackpot ooit in Italie:
Winkelcentrum Galleria Vittorio Emanuele II, uit 1865...
... staat vlak naast de dom. Het heeft 5 eeuwen geduurd om deze kathedraal te bouwen. De bouw begon in de 5e eeuw, maar na een brand in 1075 is het herbouwd.
Binnen, gigantische glas in lood ramen:
Na de dom nog een beetje door de stad geslenterd en een lot voor de Superenalotto gekocht. De jackpot staat op 138.900.921,15 euro, de hoogste jackpot ooit in Italie:
Vrijdag 14 augustus - Milaan
Vandaag nog een beetje door Milaan gelopen. Naar Chinatown, maar daar hangt om de 3 winkels een bordje op de deur dat ze met vakantie zijn. Hetzelfde zie je trouwens in het centrum: grote ketens die 3 weken dicht zitten. Belachelijk, net als die suffe winkelsluiting tussen de middag...
We zijn nog even bij Castello Sforzesco wezen kijken: een kasteel uit 1450 in het centrum van Milaan.
Morgen naar Zwitserland, Lucerne.
We zijn nog even bij Castello Sforzesco wezen kijken: een kasteel uit 1450 in het centrum van Milaan.
Morgen naar Zwitserland, Lucerne.
Zaterdag 15 augustus - Zwitserland
Vanochtend tegen negenen weggereden uit Milaan. We zijn via een aantal verschillende passen naar Lucerne gereden. Eerst over de Nufenenpas tussen Airiolo en Ulrichen. De pas is 2478 meter hoog.
Daarna zijn we over de Furkastrasse naar Gletsch gereden. Op dat stuk van de route rijdt de Dampfbahn Furka-Bergstrecke: een oud bergtreintje:
Via de Grimselpas zijn we verder gegaan richting Innertkirchen. De pas ligt op 2165 meter hoogte en van bovenaan kun je de Rhônegletsjer zie liggen.
En een aantal stuwmeren, zoals de Grimselsee met 95.000.000 m3.
Het laatste stuk ging over de Sustenpas, op een hoogte van 2224 meter. De weg is gebouwd tussen 1938 en 1945. Bijna aan de top zie je de Steingletsjer:
En een gigantische lading eeuwige sneeuw:
Vanaf de top in volle vaart naar beneden, zodat we om een uur of vier in Lucerne aankwamen...
Daarna zijn we over de Furkastrasse naar Gletsch gereden. Op dat stuk van de route rijdt de Dampfbahn Furka-Bergstrecke: een oud bergtreintje:
Via de Grimselpas zijn we verder gegaan richting Innertkirchen. De pas ligt op 2165 meter hoogte en van bovenaan kun je de Rhônegletsjer zie liggen.
En een aantal stuwmeren, zoals de Grimselsee met 95.000.000 m3.
Het laatste stuk ging over de Sustenpas, op een hoogte van 2224 meter. De weg is gebouwd tussen 1938 en 1945. Bijna aan de top zie je de Steingletsjer:
En een gigantische lading eeuwige sneeuw:
Vanaf de top in volle vaart naar beneden, zodat we om een uur of vier in Lucerne aankwamen...
Zondag 16 augustus - Lucerne
Zondag in Lucerne: alles dicht dus, op souvenirwinkels na. Ze hebben een wandelroute door de stad uitgezet en die hebben we gelopen. Eerst een stukje langs het meer van Lucerne:
En de Kapelbrug, uit de eerste helft van de 14e eeuw. De brug is 205 meter lang en de oudste overdekte houten brug ter wereld:
De brug met de 34 meter hoge watertoren uit 1300 zijn Lucerne's handelsmerk en het meest gefotografeerde monument van Zwitserland:
Op de achtergrond Chateau Gutsch, vroeger een bekend hotel, nu gesloten.
Oude huisjes langs het water:
En de Spreuerbrucke uit 1406:
Daarna zijn we naar de Stervende Leeuw van Lucerne, uit 1820, gelopen. Dit beeld is uit een natuurlijk stuk rots gehouwen, ter nagedachtenis van Zwitserse soldaten die zijn omgekomen bij de Franse Revolutie van 1792.
Tot slot via de Kapellbrucke teruggelopen naar het hotel.
Uiteindelijk hebben we in de hele vakantie 1 dag regen gehad (in Salzburg).
Verder overal al gauw 30 graden. Vanaf hier is het nog 760 kilometer naar huis...
En de Kapelbrug, uit de eerste helft van de 14e eeuw. De brug is 205 meter lang en de oudste overdekte houten brug ter wereld:
De brug met de 34 meter hoge watertoren uit 1300 zijn Lucerne's handelsmerk en het meest gefotografeerde monument van Zwitserland:
Op de achtergrond Chateau Gutsch, vroeger een bekend hotel, nu gesloten.
Oude huisjes langs het water:
En de Spreuerbrucke uit 1406:
Daarna zijn we naar de Stervende Leeuw van Lucerne, uit 1820, gelopen. Dit beeld is uit een natuurlijk stuk rots gehouwen, ter nagedachtenis van Zwitserse soldaten die zijn omgekomen bij de Franse Revolutie van 1792.
Tot slot via de Kapellbrucke teruggelopen naar het hotel.
Uiteindelijk hebben we in de hele vakantie 1 dag regen gehad (in Salzburg).
Verder overal al gauw 30 graden. Vanaf hier is het nog 760 kilometer naar huis...
gepost door Matthijs @ 07:43
0 reacties:
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage